działacz niepodległościowy, oficer, dyplomata
Urodził się 23 sierpnia 1890 r. w Lublinie. Ukończył Prywatną Szkołę Filologiczną im. Stanisława Staszica w 1909 r. Jako uczeń brał udział w strajku szkolnym w 1905 r., za co został aresztowany i więziony. Związany z Organizacją Młodzieży Narodowej i Związkiem Młodzieży Polskiej „Zet”, od 1910 r. studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim, wcześniej krótko kształcił się także w Wolnej Szkole Nauk Politycznych w Paryżu. W latach 1910–1918 był sekretarzem Centralizacji „Zetu”.
W 1915 r. wstąpił ochotniczo do Legionów Polskich – służył w szwadronie ułanów Władysława Beliny-Prażmowskiego i w 1 pułku ułanów. Autor głośnej broszury „Kujmy broń”, uznanej za manifest ideowy środowisk niepodległościowych i POW. Po kryzysie przysięgowym w 1917 r. internowany w obozie w Szczypiornie. Po odzyskaniu niepodległości działał politycznie w Związku Patriotycznym i popierał rząd Ignacego Daszyńskiego.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. służył w 7 pułku ułanów I Brygady, brał udział w walkach o Lwów. Od 1919 r. związany z Ministerstwem Spraw Zagranicznych – był m.in. kurierem politycznym podczas konferencji pokojowej w Paryżu oraz członkiem polskiej delegacji na konferencję pokojową w Rydze.
W latach 1923–1927 pracował jako radca poselstwa RP w Moskwie, przez pewien czas pełnił tam funkcję chargé d’affaires. Od 1927 r. aż do śmierci był radcą Poselstwa RP w Berlinie.
Zmarł 3 stycznia 1935 r. w Berlinie. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie, w grobowcu rodzinnym.
Odznaczenia:
- Krzyż Niepodległości (1931)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1928)
- Krzyż Walecznych
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości