budowniczy dróg
Wybitny budowniczy dróg, jeden z pionierów w zakresie modernizacji polskiej infrastruktury drogowej w pierwszej połowie XIX wieku. Jego działalność zawodowa przyczyniła się do ugruntowania nowoczesnych metod inżynieryjnych w Królestwie Polskim.
Jan Ziemiecki urodził się około 1798 r. Pochodził z rodziny o tradycjach urzędniczo-mierniczych, co ułatwiło mu wczesny dostęp do edukacji technicznej. Uczęszczał do Szkoły Wojewódzkiej w Lublinie, jednej z najważniejszych placówek edukacyjnych na ziemiach Królestwa Polskiego, gdzie kładziono szczególny nacisk na nauki ścisłe oraz rysunek techniczny. Jego edukacja przypadła na okres gruntownych reform oświatowych i wzmożonego zainteresowania kształceniem specjalistów dla administracji i gospodarki kraju.
W 1820 r. rozpoczął studia na Wydziale Nauk i Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie cztery lata później uzyskał tytuł magistra budownictwa i miernictwa. Bezpośrednio po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, najpierw jako mierniczy, następnie jako budowniczy. W latach 1824–1827 wykładał matematykę, budownictwo, mechanikę i rysunek techniczny w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie, który wówczas kształcił kadrę dla rozwijającej się gospodarki rolnej i infrastruktury wiejskiej.
Od 1827 r. pełnił funkcję inżyniera wojewódzkiego kolejno w województwach: sandomierskim, augustowskim i radomskim. Kierował licznymi projektami infrastrukturalnymi, odpowiadając za modernizację sieci drogowej i adaptację metod szarwarunkowych do warunków lokalnych. Jego największym osiągnięciem było wdrożenie systematycznej przebudowy dróg II kategorii na drogi bite, co znacząco poprawiło ich trwałość i dostępność komunikacyjną. Łącznie zrealizował projekty budowy i przebudowy około 900 km dróg. W 1865 r. przeszedł na emeryturę.
Jan Ziemiecki zmarł 17 marca 1867 r. w Radomiu. Jego wkład w rozwój polskiej infrastruktury drogowej został zapamiętany jako przykład wzorcowego połączenia wiedzy technicznej i służby publicznej. Choć nie zachowały się materialne formy upamiętnienia jego działalności, nazwisko Ziemiecki wielokrotnie pojawia się w dokumentach archiwalnych dotyczących inżynierii drogowej Królestwa Polskiego.
Bibliografia
- Archiwum Główne Akt Dawnych, Komisja Rządowa Przychodów i Skarbu, sygn. 487/IV/36.
- „Dziennik Urzędowy Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego”, nr 12, 1824.
- K. Zieliński, Drogi i mosty Królestwa Polskiego w XIX wieku, Warszawa 1973, s. 112–115.
- „Głos Nauczycielski”, nr 4 (1978), s. 21.