Typ grafiki: Czarno-biała rycina (grafika liniowa) wykonana techniką rytowniczą lub litograficzną. Styl przypomina ilustracje z dawnych książek, np. z XIX wieku. Opis postaci: Przedstawiona osoba: To Kasper Niesiecki – jezuita, heraldyk i autor słynnego herbarza „Korona Polska”. Postać opisana w podpisie ryciny jako: „NIESIECKI KASPER” (imię i nazwisko zapisane dużymi literami poniżej portretu). Pozycja i kadr: Popiersie – ujęcie od pasa w górę. Postać jest ukazana frontalnie, ale z lekko zwróconą głową w prawą stronę (z punktu widzenia widza – w lewo). Twarz wyrażająca spokój i powagę. Ubiór: Ma na sobie habit jezuicki – ciemny, z szerokim kołnierzem i charakterystycznym, fałdowanym narzutem zakonnym. Strój ma prosty, surowy charakter, typowy dla zakonników epoki baroku, bez ozdób. Wokół szyi widoczna jest wysoka, sztywna kolerka – ciemna, przylegająca do szyi. Twarz i cechy fizyczne: Głowa niemal całkowicie ogolona lub bardzo krótko ostrzyżona. Twarz szczupła, z wysokim czołem, długim nosem i wyraźnymi kośćmi policzkowymi. Oczy niewielkie, skupione, brwi delikatnie zarysowane. Usta zamknięte, wyraz twarzy poważny, wręcz surowy. Tło: Całość utrzymana w estetyce starego druku – tło całkowicie białe, brak jakichkolwiek dodatkowych elementów, cieniowanie wykonane za pomocą cienkich linii i krzyżujących się kresek (typowa technika graficzna w rycinach). Charakter i przeznaczenie: Grafika tego typu mogła być zamieszczona w książkach, encyklopediach, biografiach lub herbarzach z XIX wieku, jako ilustracja do tekstu o życiu i pracy Kaspra Niesieckiego. Służyła upamiętnieniu uczonego i podkreśleniu jego wkładu w naukę oraz kulturę Rzeczypospolitej.

Niesiecki Kasper (1682-1744)

jezuita, heraldyk

Kasper Niesielski był autorem fundamentalnego herbarza „Korona Polska”, który do dziś pozostaje jednym z najważniejszych źródeł wiedzy o polskiej szlachcie i genealogii rodów Rzeczypospolitej.

Urodził się 31 grudnia 1682 r. w Wielkopolsce. W 1699 r. rozpoczął naukę w nowicjacie Kolegium Krakowskiego, a w latach 1701–1704 studiował filozofię w Kolegium Jezuickim w Lublinie – jednej z najbardziej prestiżowych szkół zakonnych tamtego okresu, znanej z wysokiego poziomu nauczania logiki i przedmiotów humanistycznych. Studia teologiczne kontynuował w Krakowie w latach 1707–1711, przygotowując się do przyjęcia święceń kapłańskich, które otrzymał w 1710 r.

Kasper Niesielski rozpoczął karierę akademicką jako profesor retoryki i poetyki w Jarosławiu, gdzie pełnił również funkcję kronikarza kolegium. W kolejnych latach wykładał w różnych ośrodkach jezuickich: w Bydgoszczy (1712–1713), Chojnicach (1713-1714), Kaliszu (1714-1715), gdzie prowadził zajęcia z etyki i matematyki. W latach 1715–1723 poświęcił się pracy kaznodziejskiej. Od 1724 r. przebywał w kolegium jezuitów w Krasnymstawie, gdzie kontynuował działalność naukową i pisarską.

Szczególne miejsce w dorobku Kaspra Niesielskiego zajmowałą praca heraldyczna. Przez wiele lat gromadził materiały do monumentalnego herbarza rodów szlacheckich. W 1728 r. rozpoczął publikację dzieła pt. Korona Polska, które było owocem skrupulatnych badań genealogicznych i heraldycznych. Dzieło to, mimo zarzutów o jezuicką tendencyjność i nadmierną gloryfikację wybranych rodzin, uznane zostało za źródło rzetelne i o wyjątkowej wartości naukowej, wykorzystywane zarówno przez historyków, jak i heraldyków kolejnych stuleci.

Kasper Niesiecki zmarł 9 maja 1744 r. w Krasnymstawie, pozostawiając po sobie dzieło trwałe i nieocenione w polskiej kulturze historycznej.

Bibliografia

  1. Polski Słownik Biograficzny, t. 23, Kraków: PAU, 1978.
  2. Grzebień, Ludwik (red.). Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995, Kraków: WAM, 1996.
  3. Litak, Stanisław. Szkolnictwo jezuickie w Polsce w XVIII wieku, Lublin: TN KUL, 1991.
  4. Niesiecki, Kasper. Herbarz Polski, wyd. reprintowe, Warszawa: WAiF, 1994.
Opis ogólny: Czarno-biała, pionowa strona tytułowa starodruku, o układzie typowym dla XVIII wieku. Tekst jest centralnie wyśrodkowany, zapisany dużymi literami, miejscami ozdobnymi czcionkami, z różnymi rozmiarami liter i dużą ilością majuskuł. Zawartość tekstowa (przepisana i opisana): Na samej górze widnieje duży tytuł: „KORONA POLSKA” Dalej mniejszymi, ale wciąż dużymi literami: „przy ZŁOTEY WOLNOSCI...” Tekst kontynuuje się w kilku liniach, pełnych staropolskiego języka i ortografii: „Starożytnemi Wszyskich Katedr, Prowincyi, y Rycerstwa KLEYNOTAMI Heroicznym Męstwem y odwagą, Naywyższemi Honorami; a nayprzód Wiarą, Cnotą, Pobożnością, y Światobliwością OZDOBIONA...” Dalej, na końcu strony, czytamy: „PODANA Przez X. KASPRA NIESIECKIEGO Societatis JESU. Roku Wolności ludzkiey przez Wcielonego BOGA windykowaney 1728. W Drukarni Collegium Lwowskiego Societatis JESU.” Elementy wizualne: Brak ilustracji. Całość złożona jest wyłącznie z tekstu o różnym rozmiarze i stylu pisma. Czcionki mają ozdobny, stylizowany charakter typowy dla barokowych druków.

Znani Absolwenci