Fotografia portretowa w sepii, typowa dla drugiej połowy XIX wieku, umieszczona na kartoniku typu „Carte de visite” – mały format portretu popularny w tym okresie. Opis osoby na zdjęciu: Mężczyzna w średnim wieku, siedzący, sfotografowany od pasa w górę, patrzy lekko na wprost, z delikatnym skrętem głowy w lewo (z perspektywy widza). Ma poważny wyraz twarzy, prosty nos, jasną cerę i bujne wąsy zakręcone na końcach. Włosy krótkie, jasne lub siwiejące, zaczesane do tyłu. Wydaje się być osobą dostojną i elegancką. Strój: Ubrany w ciemny płaszcz z szerokimi klapami oraz jasną kamizelkę. Pod szyją nosi kokardę (rodzaj wstążki lub muszki) – typowy element stroju męskiego z drugiej połowy XIX wieku. Tło: Tło jednolite, jasne, bez żadnych dodatkowych elementów. Zdjęcie ma wyblakłe krawędzie, a dolna część sylwetki rozmywa się, co jest efektem typowym dla techniki fotograficznej tego okresu. Dodatkowe elementy graficzne i tekstowe: W dolnej części kartonika widnieje ręcznie napisana inskrypcja: „Emigrant Okolski” – odręcznym pismem, czarnym tuszem. W lewym dolnym rogu, częściowo zatarta sygnatura fotografa: „CH. LE...” oraz słowo „Peint. Pho.” sugerujące malowane zdjęcie fotograficzne. W prawym dolnym rogu – nadrukowany herbowy znak wodny lub logo z literami „MHK”, sugerujący przynależność zdjęcia do zbiorów Muzeum Historycznego Krakowa. Interpretacja: Zdjęcie przedstawia mężczyznę o nazwisku Okolski, określonego jako „Emigrant”, co może oznaczać, że opuścił kraj (prawdopodobnie Polskę) z powodów politycznych lub osobistych, co było częste w XIX wieku, np. po powstaniach narodowych. Stan zdjęcia: Fotografia zachowana w dobrym stanie, choć lekko wyblakła i z przybrudzonymi brzegami – co wskazuje na wiek zdjęcia i jego eksploatację.

Okorski Aleksander (1803-1875)

lekarz, uczestnik powstania listopadowego

Aleksander Okorski, lekarz wojskowy, uczestnik powstania listopadowego i ceniony działacz społeczny, należał do grona wybitnych absolwentów lubelskiej Szkoły Wojewódzkiej. Wyróżniał się nie tylko kompetencjami medycznymi, ale także długoletnią służbą na rzecz zdrowia publicznego i lokalnej społeczności Lublina.

Urodził się 24 sierpnia 1803 r. w Podlodowie na Podlasiu. Po ukończeniu edukacji elementarnej podjął naukę w lubelskiej Szkole Wojewódzkiej, która w tamtym czasie kształciła młodzież według wzorców Komisji Edukacji Narodowej, łącząc program klasyczny z naukami przyrodniczymi i ścisłymi. Po uzyskaniu „patentu dojrzałości”, odpowiadającego dzisiejszej maturze, w latach 1824–1830 studiował medycynę i chirurgię na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał tam stopień magistra medycyny i chirurgii.

Podczas powstania listopadowego w latach 1830–1831 pełnił funkcję lekarza szwadronu pułku krakusów lubelskich, a następnie objął stanowisko lekarza sztabowego w korpusie gen. Rybinskiego. Po klęsce powstania i jego emigracyjnym etapie powrócił do kraju na mocy amnestii i osiedlił się ponownie w Lublinie. Został zastępcą chirurga pułku krasińskiego, a następnie, w 1835 r., objął urząd lekarza obwodu lubelskiego.

W roku 1836, po reformie administracyjnej, powierzono mu funkcję naczelnika służby zdrowia w regionie i dyrektora Szpitala św. Wincentego. Na tym stanowisku pełnił służbę nieprzerwanie przez ponad dwie dekady – aż do 1869 r., kiedy to przeszedł na emeryturę z powodu pogarszającego się stanu zdrowia. W latach 1839–1869 pełnił także funkcję lekarza miejskiego i asesora gubernialnego ds. zdrowia. Dzięki swojej rozległej praktyce i oddaniu pacjentom cieszył się dużym szacunkiem wśród mieszkańców.

Szczególne uznanie zyskał za działalność w Lubelskim Towarzystwie Dobroczynności, wspierając inicjatywy społeczne i organizując pomoc dla ubogich. Został odznaczony za wzorową pracę na rzecz zdrowia publicznego.

Zmarł 5 lutego 1875 r. w Lublinie.

Bibliografia
– Archiwum Państwowe w Lublinie, Zespół: Szkoła Wojewódzka w Lublinie, sygn. 58/125/V.
– „Dziennik Lubelski”, nr 12/1875.
– Kamiński, Stanisław. Szpitale i służba zdrowia w Królestwie Polskim. Warszawa: PWN, 1974.
– Zatorski, Henryk. Lekarze Lubelszczyzny w XIX wieku. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 1987.

Znani Absolwenci