Adwokat, sędzia, organizator sądownictwa polskiego
Urodził się w Wojsławicach w powiecie chełmskim. Po ukończeniu szkoły średniej (LGM – obecne I LO im. St. Staszica) studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1892 r. związany z lubelską adwokaturą – jako aplikant, a od 1897 r. jako adwokat przysięgły. W czasie I wojny światowej współtworzył w Lublinie sądownictwo obywatelskie – pierwszą próbę budowy niezależnych, polskich sądów – i pełnił funkcję wiceprezesa Trybunału Lubelskiego.
Po odzyskaniu niepodległości działał jako prezes Sądu Okręgowego w Lublinie (1917–1921), później powrócił do praktyki adwokackiej. W okresie międzywojennym był m.in. członkiem Naczelnej Rady Adwokackiej i dziekanem Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie. Po 1938 r. notariusz, a od 1941 ponownie adwokat. Po wojnie sędzia Sądu Okręgowego w Lublinie (1946–1948). Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1923). Teść ministra spraw zagranicznych RP Józefa Becka. Pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.