ekonomista, prezydent Lublina, działacz narodowy, więzień polityczny
Urodzony 13 lutego 1886 roku w majątku Wyżnianka (własność Zamoyskich), syn Stanisława i Zofii z Eysymonttów. Edukację rozpoczął w Gimnazjum Męskim w Lublinie (LGM), jednak w 1905 roku został usunięty ze szkoły za udział w strajku szkolnym. Po aresztowaniu przez władze carskie i pobycie w więzieniu, kontynuował naukę w Brukseli. Tam zdał maturę jako ekstern i ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Brukselskim (1910), a w 1914 roku uzyskał stopień kandydata nauk filozoficznych w zakresie ekonomii. Następnie kształcił się w zakresie księgowości w Wyższej Szkole Przemysłowej.
W 1916 roku przebywał w Paryżu, pracując w Bibliotece Czartoryskich, gdzie nawiązał kontakt z Romanem Dmowskim i środowiskiem narodowo-demokratycznym. Po powrocie do Lublina w 1917 roku objął funkcję naczelnika Wydziału Finansowego Magistratu. Był członkiem Związku Ludowo-Narodowego, redagował „Głos Lubelski”, a w latach 20. i 30. angażował się w działalność Towarzystwa Muzycznego, Towarzystwa Pomocy Polonii Zagranicznej, Ligi Morskiej i Kolonialnej oraz Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności.
9 września 1939 roku, po ewakuacji władz, objął obowiązki prezydenta Lublina, co dzień później zostało formalnie zatwierdzone przez wojewodę. W pierwszych dniach okupacji współorganizował obronę miasta, ratował zbiory sztuki, w tym przewiezione z Warszawy obrazy Jana Matejki. Powołał Wydział Kwaterunkowy i Świadczeń Wojennych, a równolegle zainicjował konspiracyjny zespół radnych i ławników współpracujących z SZP i ZWZ.
W sierpniu 1941 roku odmówił wykonania niemieckiego nakazu sporządzenia listy najważniejszych urzędników miejskich, za co został aresztowany i osadzony na Zamku Lubelskim. Zwolniony w 1943 roku w bardzo złym stanie zdrowia po przechorowaniu tyfusu plamistego.
Po wojnie powrócił do pracy w magistracie jako naczelnik Wydziału Finansowego. Był dwukrotnie aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa (1944–1946) i więziony zarówno na Zamku, jak i przy ul. Spokojnej. W 1947 roku uczestniczył w Międzynarodowym Kongresie Miast w Paryżu. Związał się wówczas ze Stronnictwem Demokratycznym i przez pewien czas wykładał ekonomię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
Zmarł 30 kwietnia 1963 roku. Pochowany został na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie. W uznaniu zasług jego imieniem nazwano jedną z ulic w dzielnicy Węglin.
Odznaczenia:
Złoty Krzyż Zasługi (1932)