absolwent Lubelskiego Gimnazjum Gubernialnego, publicysta, filozof, pisarz,
czołowy ideolog pozytywizmu warszawskiego
Urodził się 18 stycznia 1849 roku w Stoczku Łukowskim, w rodzinie nauczycielskiej.
W młodości kształcił się w Siedlcach, a następnie w Lublinie, gdzie w 1866 roku ukończył z wyróżnieniem Lubelskie Gimnazjum Gubernialne (dziś I Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica). Edukacja w Lublinie odegrała kluczową rolę w ukształtowaniu jego postawy intelektualnej i obywatelskiej.
W latach 1866–1870 studiował historię w Szkole Głównej w Warszawie, a następnie kontynuował naukę w Lipsku, gdzie w 1876 roku uzyskał doktorat z filozofii. Po powrocie do Warszawy rozpoczął intensywną działalność publicystyczną – współpracował z „Przeglądem Tygodniowym”, „Nowinami”, a następnie przez dwie dekady redagował tygodnik „Prawda”, w którym publikował m.in. cykl felietonów Liberum veto. Był również autorem artykułów podpisywanych pseudonimem Poseł Prawdy, a także dramatów, nowel i rozpraw filozoficznych.
Aleksander Świętochowski był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego pozytywizmu i liberalizmu. Występował na rzecz postępu, laicyzmu, emancypacji kobiet, równouprawnienia Żydów i walki z klerykalizmem. W czasie rewolucji 1905 roku założył Związek Postępowo-Demokratyczny, a w 1906 roku – Towarzystwo Kultury Polskiej, którego był wieloletnim prezesem.
Jego wielkim dziełem życia była działalność społeczno-oświatowa w Gołotczyźnie, gdzie – wraz z Aleksandrą Bąkowską – założył szkołę gospodarstwa domowego dla dziewcząt (1909) i szkołę rolniczą dla chłopców „Bratne” (1912). Od 1912 roku mieszkał tam na stałe, prowadząc działalność pisarską, organizując wykłady i popularyzując idee oświaty i racjonalizmu.
Do jego najważniejszych prac należą manifesty ideowe: My i wy (1871) i Praca u podstaw (1873), dramaty o tematyce moralnej, powieści (Twinko, Nałęcze, Drygałowie), liczne rozprawy filozoficzne i studia historyczne. Był nie tylko komentatorem swojej epoki, ale też jednym z jej najbardziej wpływowych reformatorów.
Zmarł 25 kwietnia 1938 roku w Gołotczyźnie. Pochowany został na cmentarzu w Sońsku, twarzą zwrócony w stronę szkół, którym poświęcił niemal całe życie. Jego dziedzictwo kontynuuje działające do dziś Muzeum im. Aleksandra Świętochowskiego w Gołotczyźnie.