Czarno-biała fotografia Stefana Wolskiego – mężczyzny w średnim wieku, ukazanego z profilu. Ma gładko zaczesane włosy i nosi garnitur z szerokim krawatem. Spojrzenie skierowane ku górze, wyraz twarzy zadumany lub marzycielski. Tło neutralne, portret formalny, prawdopodobnie z połowy XX wieku.

Wolski Stefan (1914–1992)

prawnik, poeta, prozaik, żołnierz Armii Krajowej, działacz lubelskiego środowiska literackiego

Urodził się 24 października 1914 roku w Humaniu (obecnie Ukraina) w polskiej rodzinie inteligenckiej o szlacheckich korzeniach. Po zaginięciu ojca w czasie rewolucji, matka repatriowała Stefana i jego brata do Polski, osiedlając się w Lublinie w 1922 r. W 1935 roku ukończył Prywatną Szkołę Filologiczną im. Stanisława Staszica w Lublinie, a rok później rozpoczął studia prawnicze na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

W latach okupacji pracował w Zarządzie Miejskim w Lublinie i zajmował się handlem, jednocześnie działając konspiracyjnie w strukturach wywiadu Okręgu Lubelskiego Armii Krajowej. Działał pod pseudonimem „Tomasz”, pełniąc funkcję szefa kolportażu. W czasie wojny był podporucznikiem rezerwy po ukończonym kursie w Łucku. Po zakończeniu działań wojennych został wcielony do Ludowego Wojska Polskiego z przydziałem do sądownictwa wojskowego. W 1945 r. przeniesiono go do rezerwy w celu ukończenia studiów, które zakończył w 1946 r. uzyskując tytuł magistra prawa.

Po odbyciu aplikacji sądowej (1948) i adwokackiej (1950), prowadził praktykę prawniczą indywidualną i w Zespole Adwokackim Nr 2 w Lublinie. Wyróżniał się jako obrońca w procesach politycznych okresu stalinowskiego.

Jako poeta debiutował przed wojną, lecz na dobre zaistniał w życiu literackim po 1945 roku. Publikował m.in. w „Kamenie”, „Nowinach Literackich” i „Stolicy”. W 1959 r. ukazał się jego tom Wiersze z Lublina. Pisał także dramaty i opowiadania.

Był aktywnym członkiem i jednym z liderów lubelskiego oddziału Związku Literatów Polskich – pełnił funkcje sekretarza, skarbnika i wiceprezesa. Organizował wydarzenia literackie, spotkania autorskie i wieczory poetyckie, znane jako „Noce Kamena”. Udzielał się w pracy z młodzieżą oraz w środowisku bibliofilskim. Występował z prelekcjami, popularyzując literaturę i kulturę polską.

Za swoją twórczość i działalność społeczną był wielokrotnie odznaczany i nagradzany.

Zmarł 23 marca 1992 r. w Lublinie. Pochowany został na cmentarzu przy ul. Lipowej.

Znani Absolwenci